Kot

Oglądałem jedyną twoją fotografię
Zrobioną pospiesznie niestarannie
Nie wiedziałem wtedy że będzie ostatnią

Pamiętam ten zimowy poranek
Temperatura spadła poniżej dziesiątej kreski
W lśniącym garniturze i białej koszuli
Siedziałeś przy moim oknie
W patrzyłeś w głąb pokoju
Tymi smutnymi oczami z fotografii
Czy wiedziałeś kim będziesz

Zawsze z zaufaniem bezszelestnie
Na drobnych stopach i podniesionym ogonem
Łagodnie ocierałeś się o moje nogi
Mrucząc leżałeś na kolanach
Zwinięty w ciepły kłębek

Zachorowałeś
Lekarz był blisko
Lecz dla mnie zbyt daleko

Teraz
Ciągle jeszcze widzę
Jak słaniając się z bólu
Ostatni raz odwracasz głowę
Ostatni raz patrzysz ma nie
Ostatni raz ufnie
Oczami z fotografii

Teraz wracając w ciemną noc
Gdy czarny cień szybko przemierza wilgotną ulicę
Mam nadzieję że to ty
I że za chwilę podbiegniesz
Wskoczysz na zmarznięte kolana
I mrucząc wymówisz

Nic nie szkodzi

Przyjacielu