Almost lover

 

Your fingertips across my skin
The palm trees swaying in the wind
Images

You sang me Spanish lullabies
The sweetest sadness in your eyes
Clever trick

I never want to see you unhappy
I thought you’d want the same for me

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I’m trying not to think about you
Can’t you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should’ve known you’d bring me heartache
Almost lovers always do

We walked along a crowded street
You took my hand and danced with me
Images

And when you left you kissed my lips
You told me you’d never ever forget these images, no

I never want to see you unhappy
I thought you’d want the same for me

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I’m trying not to think about you
Can’t you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should’ve known you’d bring me heartache
Almost lovers always do

I cannot go to the ocean
I cannot drive the streets at night
I cannot wake up in the morning
Without you on my mind
So you’re gone and I’m haunted
And I bet you are just fine
Did I make it that easy
To walk right in and out of my life?

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I’m trying not to think about you
Can’t you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should’ve known you’d bring me heartache
Almost lovers always do

If you go away

If you go away
on this summer day
then you might as well
take the sun away
all the birds that flew
in the summer sky
when our love was new
and our hearst were high
when the day was young
and the nights were long
and the moon stood still
for the night bird’s song

But if you stay
I’ll make you a day
like no day has been
or will be again
We’ll sail the sun
we’ll ride on the rain
we’ll talk to the trees
we’ll worship the wind
And if you go
I’ll understand
leave me just enough love
to hold in my hand

If you go away
as I know you must
there’ll be nothing left
in this world to trust

just an empty room
full of empty space
like the empty look
I see on your face
I’ll be the shadow
of your shadoiw
I’ll feel you might have kept me
by your side

Popiół i dyjament

Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej,
Wokoło lecą szmaty zapalone;
Gorejąc, nie wiesz, czy stawasz się wolny,
Czy to co twoje, ma być zatracone? Czy popiół tylko zostanie i zamęt,
Co idzie w przepaść z burzą – czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie!

Cyprian Kamil Norwid

***

Jak będę w Paryżu, muszę pamiętać, aby odwiedzić ogród Norwida w XIII dzielnicy.

Prawdopodobnie mój ulubiony wiersz

Baudelaire “Upiór” 

Jak aniołowie o oku płowym
Przychodzić będę do twej alkowy
I bez szelestu sunąć ku tobie,
Gdy będzie cicho, ciemno jak w grobie.

I będę dawać ci, moja drżąca,
Uściski zimne jak blask miesiąca,
Pieszczoty będę dawać widmowe
Węża, co czołga się ponad rowem.

A gdy nadejdzie poranek blady,
Znikną przy tobie nawet me ślady,
I znów powrócę dopiero nocą.

Jak inni rządzą w świecie czułością,
Tak ja nad tobą, nad twą młodością
Będę panować strachem, przemocą.
tłum. Maria Leśniewska

Poeta na ziemi

Poeta jest podobny księciu na obłoku,
Który brata się z burzą, a szydzi z łucznika;
Lecz spędzony na ziemię i szczuty co kroku -
Wiecznie się o swe skrzydła olbrzymie potyka.

Piękne tłumaczenie Wisławy Szymborskiej wiersza “Albatros” Baudelaire’a. Zawsze uderzała mnie w nim prostota dobranych słów i ich dosadność.

Czy my ciągle czegoś szukający, przeczuwający cel wędrówki na ziemi, rodzimy się z takimi skrzydłami? Pozwalają im się wznieść ponad drogi pokryte asfaltem, szklane ściany wieżowców, lecz na ziemi są tylko przeszkodą.