Wartość

Są rzeczy, za które musimy zapłacić, aby je mieć. Wtedy warto sobie uświadomić, że nie są tego warte.

Oczekiwanie

Nie wolno czekać. Oczekiwanie wynika z postawy roszczeniowej: tak bardzo chcemy, aby coś się wydarzyło, że czujemy dyskomfort, gdy to nie nadchodzi. Burzymy w ten sposób naturalny rozwój kontaktów między dwojgiem ludźmi. Wlewamy gorycz w relacje, które na początku miały przecież tak słodki smak wyśmienitego wina. Nie wolno czekać – nam trzeba płynąć z prądem wydarzeń. Tylko jak długo? Stop – nie wolno czekać. Nie wolno wymagać.

Przyjaciółka dla faceta

Temat znowu wraca do mojego życia. Póki co teoretycznie, hipotetycznie i z pewną nieśmiałością. A ja ciągle nie wiem, jak pogodzić chęć posiadania przyjaciółek – żeńskich przyjaciół, jako dopełnienia kręgu ludzi, który daje mi energię do działania. Jak się spotykać, aby nie narazić się na podejrzenie romansu? Jak nie dopuścić do nawiązania się romansu? Z jednej strony czuję, że potrzebuję kogoś takiego w zasięgu wzroku, dłoni. Moje uszy nasłuchują jej głosu, choć jeszcze go nie pamiętam. Moje zmysły szukają tych bodźców, które poznały tylko przez chwilę i były zbyt otumanione, by je spamiętać. Pamiętają tylko to uczucie jedności, pomost pomiędzy duszami, poczucie wspólnoty, bratniej duszy. Poczucie, że nie wszystko musi mieścić się w konwenansach. Że nie na wszystko musi być od razu odpowiedź; że chciało się być kimś innym. I brak takiej osoby sprawia, że w moim życiu pojawia się wyrąb, obszar pustki, który jest powodem tych dziwnych myśli, gdy wszyscy już śpią. Ten brak podważa moją wiarę w miłość, którą mam. Jest jak brakujący element układanki. Tak mi się wydaje, choć nie wiem, jaki obraz powstanie po jego dołożeniu. Mam nadzieję, że będzie to obraz malowany wyrazistymi barwami i z pasją godną mistrzów.

Kot

Oglądałem jedyną twoją fotografię
Zrobioną pospiesznie niestarannie
Nie wiedziałem wtedy że będzie ostatnią

Pamiętam ten zimowy poranek
Temperatura spadła poniżej dziesiątej kreski
W lśniącym garniturze i białej koszuli
Siedziałeś przy moim oknie
W patrzyłeś w głąb pokoju
Tymi smutnymi oczami z fotografii
Czy wiedziałeś kim będziesz

Zawsze z zaufaniem bezszelestnie
Na drobnych stopach i podniesionym ogonem
Łagodnie ocierałeś się o moje nogi
Mrucząc leżałeś na kolanach
Zwinięty w ciepły kłębek

Zachorowałeś
Lekarz był blisko
Lecz dla mnie zbyt daleko

Teraz
Ciągle jeszcze widzę
Jak słaniając się z bólu
Ostatni raz odwracasz głowę
Ostatni raz patrzysz ma nie
Ostatni raz ufnie
Oczami z fotografii

Teraz wracając w ciemną noc
Gdy czarny cień szybko przemierza wilgotną ulicę
Mam nadzieję że to ty
I że za chwilę podbiegniesz
Wskoczysz na zmarznięte kolana
I mrucząc wymówisz

Nic nie szkodzi

Przyjacielu

To smutne

To boli, gdy piszesz do Przyjaciółki, a ona boi się odpisać. A może to nie strach, może nie niezręczność, może nie przyjaźń? Czy to przez to, że nie śpię sam? Przecież dla niej również ktoś inny grzeje co noc pościel. Więc czym jest to, co między nami, Przyjaciółko?

Góry

Jutro wyjeżdżam w góry z moją Ukochaną i przyjaciółmi, z którymi ciągle jemy naszą wspólną beczkę soli. Niby gdzieś nasze dusze się stykają, ale ciągle jest to zbyt mało, abym czuł, że jest to przyjaźń bezwarunkowa, szczera i prawdziwa. Gdzieś czuję jeszcze sól na ustach i czasem jej smak staje się nieznośny. Choć – jak pisał kiedyś człowiek mądrzejszy ode mnie – nie oczekuj niczego od ludzi; nie szukaj na siłę przyjaciół, a sami się znajdą. Jest to prawda jak dwie dusze grają te same dźwięki to tylko zwykła głupota może tę symfonię zniszczyć. Tylko dlaczego bardziej tęskno mi do niej niż do niego? Przyjaźń kobiety i mężczyzny to twór trudny do pielęgnowania. Choć w naszym przypadku każdy jest w związku… Ale i tak czasem jest trudno… Może ten wyjazd coś zmieni?

Chciałbym, aby był to wyjazd, na którym poznamy się na nowych płaszczyznach, odkryjemy dla nas nowe miejsca, poczujemy lokalny klimat i zbudujemy wspomnienia, do których będziemy chcieli wracać. Chciałbym także wzmocnić uczucie do mojej Ukochanej – abym w końcu już WIEDZIAŁ!